หน้าแรก เกี่ยวกับเรา ติดต่อเรา การเรียนของลูก รู้ก่อนลูกป่วย อาสาสมัคร ความรู้จากญี่ปุ่น

เมนู

 
« November 2019»
SMTWTFS
     12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

ไดอารี่แม่นก ตอนที่11 "พบรักที่ยิ่งใหญ่"

ไดอารี่แม่นก ตอนที่11 "พบรักที่ยิ่งใหญ่"

เด็กสมองพิการ...แค่ทำให้มีชีวิตพวกเขาปกติเหมือนคนอื่นก็ยากแล้ว ยิ่งทำให้ลูกมีความสุขด้วยแล้วดีกรีความยากก็ยิ่งเพิ่มทวีคูณเป็น 10 เท่า แต่สุดยอดแห่งความปรารถนาของแม่ทุกคนคือ การเห็นลูกมีความสุข  แม้แต่ฉันที่มีลูกพิการหนัก...
ฉันเริ่มค้นหาวิธีการช่วยลูกเรื่องอ้วก มันเป็นปัญหาเหมือนหอกข้างแคร่ แม้ยังไม่ทำให้ลูกเสียชีวิต  แต่มันบั่นทอนสุขภาพและที่สำคัญสุดคือ เค้าทรมานมาก ฉันได้เรียนรู้ว่า ถ้าเราจะแก้ปัญหาอะไรก็ตาม เราต้องรู้ปัญหาทุกซอกทุกมุมอย่างละเอียดและถี่ถ้วนซะก่อน เพราะข้อมูลเหล่านี้สามารถนำมาวิเคราะห์เพื่อหาแนวทางแก้ไขในอนาคตต่อไป  จะแก้ไขได้หรือไม่ได้...นั่นก็อีกเรื่องหนึ่ง

ฉันมักโทรศัพท์สอบถามน้าจิตรทุกช่วงเวลา...ถึงอาการอ้วกของลูกหินว่ามีอาการหนักเบาแค่ไหน ฉันเครียดเมื่อรู้ว่าลูกอ้วก  แต่น้าจิตรเครียดยิ่งกว่า เพราะต้องอยู่กับลูกตลอดเวลา  ทรมานกว่าฉันหลายเท่านัก สงสารน้าจับใจ ซึ่งฉันต้องรีบแก้ปัญหานี้ให้เร็วที่สุด กริ๊ง...เสียงโทรศัทพ์ดังขึ้น ฉันรับสายในขณะที่ทำงาน น้าจิตรโทรมาบอกว่าวันนี้ตั้งแต่เช้าลูกหินอ้วกทั้งวัน มีไข้อีกต่างหาก แต่พอช่วงบ่ายไข้ก็หาย คิดว่าคงไม่เป็นไรมั้ง เมื่อเรากลับมาถึงบ้านเวลา21.00 น. ฉันรีบขึ้นไปหาลูก แต่สภาพที่เห็นคือ ลูกหินนอนตะแคง ท่าทางอิดโรย หลับได้แค่ครึ่งตา เบ้าตาเริ่มลึกคล้ำ เพราะเกิดจากการขาดน้ำอย่างหนัก ฉันรีบเข้าไปอุ้มลูกมากอดไว้แนบอก  พลางปลอบประโลมลูกว่าอย่าเป็นอะไรนะ  เป็นลูกผู้ชายต้องอดทนนะครับ สิ้นเสียงฉัน เสียงของลูกหินก็ตามมาติดๆ...อ้วก...อ้วก แล้วก็อ้วก...


ลูกเริ่มอ้วกอีกยกใหญ่ ที่นอนหมอนมุ้งคลุ้งกลิ่นคาวของอาหารที่กินเข้าไป  ฉันอุ้มลูกลงจากเตียงมานอนบนพื้นไม้กระดานในท่าตะแคงตลอดเวลา เพราะกลัวว่าในขณะที่อ้วก เศษอาหารจะไหลเข้าปอดจนเป็นปอดบวมอีกครั้ง ความรู้อีกอย่างหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากประสบการณ์ก็คือ เวลาเด็กอาเจียน ให้นอนหัวต่ำ และตะแคงตัวเพื่อป้องกันอ้วกไหลย้อนลงปอด นัยต์ตาของลูก...จากที่คล้ำอยู่แล้วยิ่งคล้ำลงไปอีก ไม่ไหวแล้วมั้งน้าจิตร เราคงต้องพาลูกไปหาหมอแล้ว...


จากสภาพที่เห็น...ฉันรู้อยู่แล้วว่าคงต้องนอนในโรงพยาบาลแน่ๆ เลย จึงเตรียมยาที่ลูกกินเป็นประจำไปด้วย ทั้งนม เสื้อผ้าของตัวเองและของสามี ยาสีฟัน สบู่ แป้ง ซึ่งพวกนี้ฉันใส่ถุงเตรียมไว้ตลอดเวลา จากประสบการณ์ในอดีตสอนให้รู้ว่าเมื่อถึงเวลาฉุนเฉินเรามักจะหยิบจับอะไรผิดพลาดไปหมด  หลงๆ ลืม ๆ  ได้ไอ้โน่น ขาดไอ้นี่ ต้องเสียเวลาขับรถไปกลับอีก เปลืองทั้งเวลา เปลืองทั้งเงิน เปลืองทั้งน้ำมันรถ

เราแบ่งคนออกเป็นสองทีม ถ้าเฮโลไปโรงพยาบาลกันหมด ที่บ้านก็จะไม่มีใคร แถมยังมีงานช้างรอให้สะสางอีกเพียบ ฉันเลยให้น้าจิตรอยู่บ้าน จัดการที่นอนหมอนมุ้ง เสื้อผ้าเปื้อนอ้วกที่กองเป็นภูเขา ส่วนฉันกับสามีและลูกก็ไปโรงพยาบาลเอกชนซึ่งอยู่ใกล้บ้าน เพื่อจัดการกับอาการอ้วกที่เราไม่สามารถควบคุมได้


ลูกจ๋า...วันนี้แม่ทำงานเหนื่อยทั้งวันเลย แม่จะพยายามทำหน้าที่ดูแลหนูทั้งคืนให้ได้นะจ๊ะ... ก่อนลูกป่วย เราคิดไว้ก่อนแล้วว่าต้องหาโรงพยาบาลเอกชนที่ใกล้บ้านซึ่งไว้ใจได้  และต้องมีหมอผู้เชี่ยวชาญด้านสมองเด็ก ที่ฉันแน่ใจว่าเขาดี และเก่งพอที่ช่วยลูกได้ ลูกหินได้รับการปฐมพยาบาลจากเจ้าหน้าที่อย่างดี คุณพยาบาลพยายามส่งยิ้มให้แม่ แต่กลับได้คำตอบจากใบหน้าที่แสนจะเฉยเมยและเย็นชา  ขอโทษนะคะ..คุณพยาบาล  แม่ไม่สามารถยิ้มให้เขาได้ ด้วยความเหนื่อยและภาระหน้าที่ที่ต้องดูแลหนูทั้งคืน เฝ้าแต่ตอกย้ำกับตัวเองว่า ต้องดูแลหนูให้ได้ เด็กน้อยนอนหมดแรง ท่าทางอิดโรย โดยมีแม่ที่นอนตะแคงกอดอยู่ข้างกาย   ฉันหยิบผ้ามาห่มให้ลูก สามีหยิบผ้ามาห่มให้ฉัน มันเป็นภาพซ้อนภาพ ขณะที่แสนจะเหนื่อย แต่ฉันกลับอุ่นใจภายใต้ผ้าห่มผืนนั้น มันเป็นความสุขที่เงินหาซื้อไม่ได้จริงๆ





  Copyright 2005-2012 baanmaenok.com All rights reserved.
view